Bell Witch & Aerial Ruin – Stygian Bough na dwóch koncertach w Polsce.
Hipnotyczny doom spotyka mroczny folk – na początku roku do Polski zawita wyjątkowy projekt Bell Witch i Aerial Ruin, znany jako Stygian Bough. Jego koncerty odbędą się 26 stycznia w warszawskim VooDoo oraz dzień później we wrocławskim Łączniku. Na obu wystąpi również ceniony zespół Patricka Walkera, 40 Watt Sun.
STYGIAN BOUGH: BELL WITCH & AERIAL RUIN + 40 Watt Sun / 26.01.26 / VooDoo, Warszawa
STYGIAN BOUGH: BELL WITCH & AERIAL RUIN + 40 Watt Sun / 27.01.26 / Łącznik, Wrocław
Przedsprzedaż biletów rozpocznie się w czwartek, 25 września o godzinie 10:00 na www.winiarybookings.pl.
BELL WITCH & AERIAL RUIN – STYGIAN BOUGH
(USA / Profound Lore) – doom metal, dark folk
Stygian Bough to wyjątkowa kolaboracja pomiędzy monumentalnym doom metalowym duetem Bell Witch (Dylan Desmond i Jesse Shreibman) a akustycznym, nastrojowym projektem Aerial Ruin (Erik Moggridge). Ich współpraca zaczęła się ponad dekadę temu – Moggridge pojawił się już na debiutanckim albumie Bell Witch “Longing” (2012), a później powracał na “‘Four Phantoms” (2015) oraz przełomowym “Mirror Reaper” (2017). Wspólna energia naturalnie przerodziła się w nowy projekt, którego pierwsza odsłona, “Stygian Bough Volume I”, ukazała się w 2020 roku, łącząc monumentalny, pogrzebowy doom z intymnym, akustycznym minimalizmem. Obecnie trio przygotowuje się do premiery “Volume II”, rozwijając swoje hipnotyczne, pełne emocjonalnej głębi brzmienie. Na żywo ich muzyka tworzy doświadczenie, które balansuje pomiędzy przytłaczającym ciężarem a subtelną, melancholijną aurą.
40 WATT SUN
(UK) – rock alternatywny, doom metal, slowcore
Równie ważnym punktem wieczoru będzie występ 40 Watt Sun – zespołu prowadzonego przez Patricka Walkera, jednego z najbardziej charakterystycznych głosów współczesnego doom metalu. Grupa powróciła w 2024 roku z albumem “Little Weight”, nagranym w londyńskim Holy Mountain Studios z producentem Chrisem Fullardą (Sunn O))), IDLES, Ulver). W odróżnieniu od wcześniejszego “Perfect Light” (2022), Walker postawił na prostszy i bardziej spontaniczny proces nagrań, co pozwoliło uchwycić szczerość i bezpośredniość emocji. Efektem jest kolekcja intymnych, pełnych melancholii kompozycji, które łączą doomowe dziedzictwo zespołu z poetyckim charakterem.






